#จิตวิญญาณบางดวง อาจต้องเริ่มต้นการเรียนรู้ด้วยบทบาทของ “ผู้หลงทาง”
หลงวนอยู่ท่ามกลางความมืดมิด
ผ่านความทุกข์ ความเหนื่อยล้า และบาดแผลมากมาย
เฝ้ารอเพียงแสงสว่างสักดวง
ที่จะนำทางให้ก้าวออกจากความมืดนั้นอีกครั้ง
#พวกเราที่นี่ก็เคยผ่านจุดนั้นมาเช่นกัน...
เราต่างเติบโตผ่านเรื่องราวและบททดสอบที่แตกต่างกัน
ทั้งความเจ็บปวด ความสูญเสีย ความผิดหวัง และความขาดแคลน
แต่เมื่อวันนี้หันกลับไปมอง
เรื่องราวเหล่านั้นกลับกลายเป็น
ร่องรอยแห่งการเดินทางอันงดงาม
เพราะทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา
ได้ค่อย ๆ ขัดเกลาให้เราเข้าใจชีวิต
เข้าใจความทุกข์ของผู้อื่น
และพาเรากลับมาพบแสงสว่างภายในตนเองอีกครั้ง
.
เมื่อแสงแห่งความรักกลับมาปรากฏในหัวใจ
ก็คล้ายดังตะเกียงที่ครั้งหนึ่งเคยริบหรี่
ได้รับการเติมเต็ม
จนกลับมาส่องสว่างและงดงามอีกครั้ง
และบางที...
แสงที่กลับมาสว่างในตัวเรา
อาจไม่ได้มีไว้เพื่อตัวเราเพียงคนเดียว
เพราะบนโลกใบนี้
ยังมีหัวใจอีกมากมายที่กำลังหลงทาง
และเฝ้ารอแสงสว่างสักดวง
ที่จะช่วยให้พวกเขามองเห็นหนทางอีกครั้ง
หากวันหนึ่งมีใครเดินเข้ามาหาเรา
พร้อมความทุกข์และความมืดมนในหัวใจ
จงมอบความรักให้เขา
แบ่งปันความเข้าใจ กำลังใจ และโอกาสเท่าที่เราทำได้
เราไม่จำเป็นต้องเดินแทนเส้นทางของเขา
เพียงช่วยให้เขามองเห็นว่า...
ภายในหัวใจของเขา
ยังมีแสงสว่างอยู่เสมอ
.
เพราะเราต่างเป็นจิตวิญญาณ
ที่มาเรียนรู้ เติบโต และเติมเต็มซึ่งกันและกัน
วันนี้จงกล้าที่จะก้าวออกจากความกลัว
และทุกพันธนาการที่บดบังความงดงามภายใน
#จงออกมาเป็นความรัก
#จงเป็นดั่งตะเกียงที่ส่องสว่างให้แก่ตนเอง
และเมื่อแสงในหัวใจของเราสว่างขึ้นแล้ว
จงใช้แสงนั้น จุดประกายตะเกียงในหัวใจของใครอีกคน
จากหนึ่งดวง...สู่อีกหนึ่งดวง
จากหนึ่งหัวใจ...สู่อีกหนึ่งหัวใจ
จนโลกใบนี้
ค่อย ๆ สว่างขึ้นด้วยความรักของพวกเราทุกคน
ด้วยรัก
Tuenthong Academy
